
IC en verder...
Eenmaal aangekomen op de Intensive Care(15 mei 2024) was het duidelijk dat er veel aan de hand was. De knie was weliswaar schoongemaakt maar ik had ook kinkhoest opgelopen, mijn nieren functioneerden niet naar behoren, vocht te kort, bloedwaardes niet in orde etc etc. Ik had, vanwege de kinkhoest, wel mijn eigen kamer gekregen en dat was fijn. Ik werd daar door de verplegers/sters enorm goed verzorgd!

Zeer vreemd was wel dat ik anderhalve week later ineens deze foto links op mijn telefoon tegenkwam. Het bleek dat die was genomen tijdens mijn periode op de IC. Dat ik tijdens mijn IC verblijf naar buiten ben geweest (rit door het hele ziekenhuis heen eerst) en een foto gemaakt heb, weet ik he-le-maal niets van. Aangezien ik nooit zo nodig op een foto hoef, zou ik met een heldere geest hier nooit toestemming voor gegeven hebben.
Waarschijnlijk zeer onder invloed van allerlei medicatie heb ik ook niet echt meegekregen dat mijn zus, zwager en neefje zijn langs geweest, best raar. Die dagen doen wel wat met je hele lichaam en geest. Ik kan mij nog herinneren dat ik de pincode van mijn telefoon probeerde in te typen. Ik keek naar het scherm, zette mijn vinger boven een cijfer en probeerde heel langzaam en voorzichtig dit in te drukken, appeltje-eitje natuurlijk. Op het moment dat ik bijna het scherm aanraakte verschoof mijn vinger diverse millimeters naar boven waardoor ik continu op de verkeerde getallen drukte. Ik kreeg het gewoon niet voor elkaar. Echt enorm raar omdat mee te maken, je bent er 100% zeker van dat het lukt en alsnog een ander cijfer. Conclusie was dat mijn telefoon gelocked werd en ik er helemaal niet meer in kwam.
Aangezien ik vanwege ruimtegebrek op de IC van de oncologie lag werd ik verplaatst naar een andere lokatie, wel weer alleen op een kamer gelukkig, en ook van de IC af na 3,5 dag. Ik was de verplegers/sters erg dankbaar voor wat ze voor mij gedaan hadden.
