
Ziekte van Waldenström, hoe het begon...
Maandag 6 mei 2024: 's Ochtends bij een bedrijf langs geweest om te melden dat ik er vanaf zag om bij hun te gaan werken, het voelde op een of andere manier niet goed. Om 17:30 uur Anja geholpen met een training in Cleijn Duin. Na de training zei ik tegen Anja: Ik denk dat ik Basketball-moe ben want ik voelde mij niet fit, het was qua basketball erg druk dus trok ik die conclusie, niet wetende wat mij te wachten stond.

Eind van de avond werd ik ziek, ik lag rillend in bed daarna kwam alles er aan alle kanten uit, ik bespaar u verdere details. Met telkens maar een paar uurtjes slaap per nacht bracht ik de dagen door.
Op vrijdagavond speelde mijn V14-1 team thuis de kwartfinale van het landskampioenschap tegen MBCA. Voor zover het ging heb ik de wedstrijd gevolgd via de livestream. De volgende dag speelden we uit in Amstelveen, het was duidelijk dat ik daar ook niet aanwezig zou zijn.
In de tussentijd had ik pijn in mijn knie gekregen, op deze zaterdagochtend 11 mei 2024 was dit zo heftig dat ik mijn ouders opbelde en we tot de conclusie kwamen dat ik naar de spoedeisende hulp moest in het ziekenhuis. Ik kon vrij snel komen alleen het probleem was, ik kon door de pijn geen stap verzetten. Ziekenhuis weer gebeld of er niet een andere oplossing was, antwoord: nee, gewoon langskomen. Auw! Moeders had inmiddels krukken gehaald, ik ben al zittend op een stoel de douche in geweest en heb mij toen meter voor meter naar de auto gesleept waarna we richting het ziekenhuis konden.
Op de spoedeisende hulp hebben ze een snelle check gedaan en naar mijn knie gekeken. Er werd een punctie uitgevoerd en het bleek dat mijn knie vol rommel zat. Ik zou diezelfde avond nog een operatie krijgen zodat ze mijn knie konden schoonmaken van binnen. Het frapante was nog dat een arts een andere arts aan de telefoon had en zei: Ik heb hier een hele zieke meneer zitten, ik keek om mij heen wie ze nou bedoelde? Blijkbaar waren er genoeg signalen voor haar dat het niet goed met mij ging.
Later richting de operatiekamer waar ik alleen nog van kan herinneren dat ik op een soort ijzeren tafel werd gehezen en daarna was ik even out of business, letterlijk en figuurlijk. Ik kwam weer bij en het bleek dat ik veel mankeerde. Naast mijn knieprobleem had ik spontaan kinkhoest, mijn nieren functioneerden niet meer goed en inmiddels lag ik op de Intensive Care. Het was even alle hens aan dek!
